Laburpena

Lan honetan mendebaldar etxegabetasunaren berrikuspen teoriko bat egiten da ikuspegi soziohistorikotik, Erdi Aroan hasi eta 1980ra arte iristen den ibilbide bat garatuz. Horretarako, etxegabeen errealitatea nola ulertu, landu eta tratatu den une historiko guztietan, denboran zehar nazioarte mailan zein nazioarte mailan izan diren eraldaketa politiko, ekonomiko, legegile, kultural, erlijioso eta sozialetan oinarrituta. Horrela, artikuluak honako hauek ditu ardatz: kristautasunaren papera, pobreziaren printzipio utilitaristak, gizarte-bazterketak eragindako pertsonen nahitaezko espetxeratzearen mugimendua, industrializazioarekin gertatu zen pauperizazio-prozesua —eta Espainiako testuinguruan zituen berezitasunak—, eta XX. mendearen etorrerarekin gertatu ziren aldaketak, batez ere konstituzio-alditik aurrera.